Som nybakt student i Trondheim passerte eg ei gruppe ungdomar som held friluftsmøte på torget i byen.

Eg var nett komen ut fra militæret. Hadde reist inn med kall og forventning om å vinna mange for Guds rike. Kallet hadde eg fått i skulelaget og i eit evangeliserande Jesus- sentrert ungdomsmiljø på Frekhaug. Eg var oppglødd av det eg hadde sett og opplevd, nett som Peter og dei andre 70 som kom attende til Jesus etter den første utsendinga.(Luk.10).

”Luftforsvaret skulle

sanneleg få merka at eg hadde vore saman med Jesus”.

Slik hadde eg tenkt, men slik gjekk det ikkje. No, 15 månader seinare var all ”andeleg sjølvrespekt” borte. Det hadde vorte for tøft å stå aleine, ..hadde ikkje makta løfta sigersmerket.

Frå no var eg ferdig med ”kristelege” samanhengar, tenkte eg. Mesteren skulle vera spart for slike feigingar som eg.

Trua mi var der, men kjensla av svik var større. Frå no skulle trua vera privat.

Men der under Olav-statuen på torget i Trondheim stemte ungdomane i:

Det enda som bär, när allting annat vacklar,det är Guds nåd och Guds barmhärtighet.

All jordisk berömmelse og glans den slocknar

när sist jag står hos Gud i härlighet.

Det enda jag vet, det är att nåden räcker,

att Kristi blod min synd, min skuld betäcker.

Det enda jag har att lita till en gång,

det är Guds nåd, Guds gränslösa nåd.

Ei totalt uventa helsing frå Meistaren sjølv. Eg venta fordøming, men her kom Han til meg med åpne armar og tilgjeving, ingen krav,  …berre kjærleik og inkludering.

Ei sterk oppleving som endra liv og kurs.

Dette skriv eg til deg som er sliten og oppgitt, …. over alle utfordringane rundt deg, …over arbeidet du står i, som i stor grad kviler på deg.

Du kjenner naud for slekt og naboar og naud for folkeslaga langt borte. Men du strekk ikke til. Du opplever at du ofte svikta både eigne og andre sine forventningar. Kan hende har du mest lyst å gi opp.

Eg har ei helsing til deg i dag. Den står i Jeremia 31.3-5:

”Med evig kjærleik har eg elska deg, difor let eg mi miskunn mot deg vara ved.

Endå ein gong skal eg byggja deg,….

Endå ein gong skal du gå ut i dansen med dei glade…

Endå ein gong skal du planta vinhagar …..og sjølv nyta frukta.

Og vi kan legga til: ”Berre på grunn av hans nåde!”